May 25, 2022
11 11 11 AM
മരിച്ചവരോട് സംസാരിക്കാനുള്ള വിദ്യ
കോഴിക്കോട് ഓയസീസ് ലോഡ്ജിൽ പ്രേതമുണ്ടോ ?
Latest Post
മരിച്ചവരോട് സംസാരിക്കാനുള്ള വിദ്യ കോഴിക്കോട് ഓയസീസ് ലോഡ്ജിൽ പ്രേതമുണ്ടോ ?

ഒടിയൻ – അറിയപ്പെടാത്ത കഥകൾ

Spread the love

            പുലാമന്തോള്‍ വിളയൂര്‍ ഭാഗങ്ങളില്‍ ( മലപ്പുറം ജില്ല ) പണ്ട് ഒടിയന്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചാ വിഷയം ആയിരുന്നത്രേ. പത്തു പതിനഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ് അതൊക്കെ നടന്നിരുന്നത്. ഞാന്‍ അവിടെയും ഇവിടെയും ഒക്കെ ആയി കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ, പൂര്‍ണമായ ഒരു അറിവ് എനിക്കും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇത്തവണ നാട്ടില്‍ രണ്ടു മാസം അവധിക്കു പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ പുതിയ വീടിന്റെ പണി നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പേരടിയൂര്‍ എന്നാ സ്ഥലത്താണ് വീട് പണി നടക്കുന്നത്. ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോരുന്ന നവംബര്‍ മാസം വീട് കുടിയിരിക്കണം എന്ന കണക്ക് കൂട്ടലില്‍ പണി അങ്ങനെ നടക്കുന്ന നേരം, ഞാന്‍ പേരടിയൂരിലെ പുതിയ പരിസരങ്ങള്‍ വീക്ഷിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ അകപെട്ടു. പുലമാന്തോളിലെ പോലെ അല്ല, ഇവിടം വീടുകള്‍ കുറവാണ്. അയല്‍വാസികള്‍ അവിടുത്തെ പോലെ അടുത്ത് അടുത്ത് ഇല്ല എന്നത് മാത്രമേ ഒരു കുറവായി തോന്നുന്നുള്ളൂ. ചുറ്റും റബ്ബര്‍ എസ്‌റ്റേറ്റ്, വലിയ മരങ്ങള്‍, പഴയ ഇടവഴികള്‍ , കൂട്ടം കൂട്ടമായി നടക്കുന്ന മയിലുകള്‍, എപ്പോളും ചെറിയ കാറ്റ്, കിളികളുടെ കല പില ശബ്ദം , പിന്നെ നിറയെ മരങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ചുരുക്കത്തില്‍ എനിക്ക് സ്ഥലവും ചുറ്റുവട്ടവും നന്നായി ബോധിച്ചു. എല്ലാതും ചുറ്റുവട്ടത്ത് തന്നെ ഉണ്ട് . കുറച്ചങ്ങു നടന്നാല്‍ ടാറിട്ട റോഡ് ഉണ്ട്, അതിന്റെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളിലും പച്ച പാടങ്ങള്‍., ചെറിയ കടകള്‍ അടുത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും ടൌണില്‍ പോകണം എങ്കില്‍ പുലാമാന്തോളിലേക്ക് തന്നെ പോകണം എന്ന് മാത്രം . നമുക്ക് കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം, ഈ ഒടിയന്‍ പണ്ട് ഒരുപാട് ശല്യം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന സ്ഥലം ആയിരുന്നു പേരടിയൂര്‍, അതായത് ഞങ്ങളുടെ പുതിയ വീടിന്റെ പരിസര പ്രദേശങ്ങള്‍.,. ഇപ്പോള്‍ പക്ഷെ ഒടിയനും ഒടിയാത്തവനും ഒന്നും ഇല്ല. ചുമ്മാ ഒരു രസത്തിനു ഞാന്‍ ഒടിയനെ കുറിച്ച് കഥകള്‍ അന്വേഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ കിട്ടിയ വിവരങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ ഒടിയന്‍ എന്ന ആശയത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പണ്ട് കാലത്ത് , ജന്മിമാര്‍ താണ ജാതിയിലെ സ്ത്രീകളെയും കുടുംബത്തെയും പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നു. പേടി കാരണം , കുടുംബ നാഥനും ആണുങ്ങളും ജന്മിമാരെ എതിര്‍ത്തൊരു വാക്ക് പോലും പറയാറില്ലായിരുന്നു. ഒരുപാട് സഹനങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍, ഒരു പാണന്‍ കളിമണ്ണ് കൊണ്ട് ഒരിക്കല്‍ ഒരു രൂപത്തെ ഉണ്ടാക്കി. ആ രൂപം അവര്‍ണ്ണന് ആരാധിക്കാന്‍ തരത്തില്‍ കറുത്ത രൂപം ആക്കുന്നതിന് വേണ്ടി , ആ രൂപത്തെ തീയിലിട്ടു കരിച്ചു. പിന്നീട് കരിങ്കുട്ടി എന്ന പേരില്‍ അതിനെ ഉപാസിക്കാന്‍ തുടങ്ങി . പാണന്റെ ഉഗ്ര ഉപാസനയില്‍ ആ ശക്തി അവനു മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷപെട്ടു. തന്റെ ജാതിക്കാരെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കാനുള്ള ശക്തി തങ്ങള്‍ക്കു തരാന്‍ പാണന്‍ കരിങ്കുട്ടിയോടു അപേക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒരു വരം കൊടുക്കാന്‍ കരിങ്കുട്ടിക്കു അധികാരമില്ലായിരുന്നു. പകരം ആ ശക്തി കിട്ടാനുള്ള മരുന്ന് കരിങ്കുട്ടി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. തന്നെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരുടെ മുന്നില്‍ ഏതു ജീവിയുടെയും രൂപം ധരിച്ചു ചെന്ന് അവരെ ഉപദ്രവിക്കാനുള്ള ഒരു മരുന്ന്. ആ മരുന്ന് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള വഴി അത്ര എളുപ്പം ആയിരുന്നില്ല. കരിങ്കുട്ടി പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു മരുന്ന് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ പാണന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം ഗര്‍ഭിണിയായ ഏതെങ്കിലും ഒരു അന്തര്‍ജനത്തെ കണ്ടു പിടിക്കണം. പാണന്‍ അന്ന് തൊട്ടു അന്വേഷിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. അങ്ങനെ പാലക്കാടു നിന്ന് വന്നു താമസിക്കുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മിണ കുടുംബത്തില്‍ ഒരു അന്തര്‍ജ്ജനം ഗര്‍ഭിണിയായി ഇരിക്കുന്നെന്നു പാണന്‍ അറിയാന്‍ ഇടയായി. ഇനി അവരെ കണ്ടു പിടിച്ചാല്‍ മാത്രം പോര, രാത്രി അവര്‍ വീടിനു പുറത്തിറങ്ങുന്ന സമയം നോക്കി അവരെ ബോധാരഹിതയാക്കണം. പിന്നീട് വയറു കീറി പ്രായം തികയാത്ത കുഞ്ഞിനെ ജീവനോടെ പുറത്തിറക്കി ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊള്ളണം. ആ കുഞ്ഞിന്‍റെ ശരീരം കൊണ്ടാണ് മരുന്നുണ്ടാകേണ്ടത് എന്നാണത്രേ പാണന് കിട്ടിയ നിര്‍ദേശം. എന്തായാലും പാണന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്യുകയും, ശേഷം ആ സ്ത്രീയുടെ ശവം ചാക്കില്‍ കെട്ടി പുലാമന്തോള്‍ പുഴയില്‍ എറിയുകയും ചെയ്‌തെന്നു കരുതുന്നു . ഇതൊരു കെട്ടു കഥയായി തോന്നിയേക്കാം.. പക്ഷെ പിന്നീട് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഇപ്പോള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന നാട്ടുകാര്‍ക്ക് വരെ ഓര്‍മ ഉണ്ട്. അന്നത്തെ പത്രങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ആരും വായിക്കാതെയും പേടിക്കാതെയും ഇരുന്നിട്ടില്ല. പാണന്‍ ആകെ ഉണ്ടാക്കിയ മരുന്ന് കണ്മഷി കൂടില്‍ ഇട്ടു വയ്ക്കാവുന്ന അത്രയുമേ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് കേള്‍വി. അതിന്‍റെ ഒരിത്തിരി മാത്രം എടുത്തു ദേഹത്ത് തൊട്ട്, ആരും കാണാത്ത ഇരുട്ടില്‍ പോയി ഉപാസിക്കും. ഇഷ്ടരൂപങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ നായ, പോത്ത്, ആട് എന്നിവ ആയിരിക്കും. പിന്നീട് നാട്ടില്‍ ഒരുപാട് കൊലപാതകങ്ങള്‍ നടക്കുകയുണ്ടായി , രാവിലെ പോലീസ് വന്നാല്‍ ഒരു തുമ്പ് പോലും ഉണ്ടാകില്ല. ഒടിയന്‍ കൊന്നതാണെന്ന് ആദ്യമൊക്കെ അവര്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. പിന്നീട് അവരും ഒടിയനില്‍ വിശ്വാസം വന്നവര്‍ ആയി. അക്കാലത്ത് അന്നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മുത്തച്ഛന്‍ ഒടിയനെ പേടിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഒരു വഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു നാട്ടുകാര്‍ക്ക്. രാത്രി പാടത്ത് കൂടിയോ, ഇടവഴിയിലൂടെയോ നടന്നു വരുമ്പോള്‍ (ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുന്നവരെ മാത്രമേ ഒടിയന്‍ ആക്രമിക്കാരുള്ളൂ എന്ന് പറയുന്നു ) കൈയില്‍ ചൂട്ട് അല്ലെങ്കില്‍ ചൂട് വെള്ളം പോലെ തൊട്ടാല്‍ പൊള്ളുന്ന വല്ലതും കൈയ്യില്‍ വക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ഒടിയനു ചൂട് കൊണ്ടാല്‍ പിന്നെ യഥാര്‍ത്ഥ രൂപത്തിലേക്ക് മാറേണ്ടി വരുമെന്നതാണ് കാരണം. പാണന് പിന്നെ പിന്നെ ആരോടും എന്തും ചെയ്യാം എന്ന ധൈര്യം വന്നു. ജന്മിമാരുടെ പ്രതാപ കാലം കഴിഞ്ഞും ,പാണന്റെ ആ കുടുംബത്തില്‍ നിന്ന് ആരോ ഈ മരുന്ന് പരീക്ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് തൊട്ടാണ് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ‘ഒടിയന്‍ ശല്യം’ തുടങ്ങിയത്. തനിക്കു ശത്രുത ഉള്ളവരോടും ഇല്ലാത്തവരോടും ഒടിയന്‍ ഒരു പോലെ പെരുമാറി. ആളുകളെ ഒറ്റയ്ക്ക് രാത്രിയില്‍ കണ്ടാല്‍ മിന്നല്‍ വേഗത്തില്‍ വന്നു മര്‍മം ഒടിച്ചു കളഞ്ഞും , മറ്റു മുറിവുകള്‍ എല്പ്പിച്ചും ഒടിയന്‍ ഒരു നാടിന്‍റെ സമാധാനത്തെ ഇല്ലാതാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടിയന്‍ വേഷം കെട്ടി രാത്രി ആരെയെങ്കിലും ഒടിക്കാന്‍ വേണ്ടി പുറപ്പെട്ടു പോയാല്‍, പാണന്റെ ഭാര്യ ചൂട് വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് കാത്തിരിക്കും, രാവിലെ പാണന് തന്റെ സ്വന്തം രൂപം തിരിച്ചു കിട്ടണം എങ്കില്‍ തന്‍റെ പുരക്കു ചുറ്റും വലം വച്ച് ഭാര്യയെ ഉണര്‍ത്തി, അവള്‍ ചൂട് വെള്ളം ഒടിയന്റെ മേലില്‍ ഒഴിച്ചാലെ പഴയ രൂപം കിട്ടുമായിരുന്നുള്ളൂ. അതിനെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ഒരുപാട് കഥകള്‍ പറയാനുണ്ട് പഴയ ആളുകള്‍ക്ക്. ഒരിക്കല്‍ പാണന്‍ രാത്രിയില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് മരുന്ന് കൈയില്‍ വച്ച് രൂപം മാറാന്‍ വേണ്ടി ഒരു പാറ പുറത്തുനിന്ന് മന്ത്രം ചെല്ലുന്നത്, നാട്ടിലെ ഒരു കള്ളന്‍ തെങ്ങിന്‍റെ മുകളില്‍ കള്ളു കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ കാണാന്‍ ഇടയായി. പോത്തിന്‍റെ രൂപം ധരിച്ചു ഒടിയന്‍ ദൂരേക്ക് ഓടി പോയ തക്കം നോക്കി, കള്ളന്‍ താഴെ ഇറങ്ങി വന്നു, പാറയുടെ മറവില്‍ വച്ചിരുന്ന മരുന്നില്‍ ഒരിത്തിരി എടുത്തു പാണന്‍ ചൊല്ലിയ മന്ത്രം ഉറക്കെ ചൊല്ലി. അതിശയം എന്ന് പറയണമോ , ആ മന്ത്രം ചൊല്ലി നിമിഷ നേരങ്ങള്ക്കു്ള്ളില്‍ നമ്മുടെ കള്ളുകുടിയന്‍ ഒരു പോത്തായി മാറി. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ആലോചിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ സമയമില്ല. കള്ളുകുടിച്ചതിന്റെ ആലസ്യം വക വക്കാതെ മുന്നേ ഓടിയ ഒടിയന് പിന്നാലെ വച്ച് പിടിച്ചു. പാവം നമ്മുടെ കള്ളുകുടിയന്‍ ഓടുന്ന വഴി പിന്നെ പുല്ലു മുളച്ചു കാണില്ല. പക്ഷെ ഒടിയന്റെ ഒരു പൊടി പോലും കാണാന്‍ നമ്മുടെ കള്ളുകുടിയന്‍ പോത്തിന് സാധിച്ചില്ല. ഇനി ഇപ്പൊ എങ്ങനെ പഴയ രൂപത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തും? കള്ളുകുടിയന്‍ വീണ്ടും ഓടാന്‍ തുടങ്ങി. ഓടി ഓടി എടപ്പലം (പേരടിയൂരിനു സമീപം ഉള്ള മറ്റൊരു സ്ഥലം) ഭാഗത്തെ ഒരു പറങ്കി കാട്ടില്‍ ഒടിയന്‍ ആരെയോ നോക്കി നില്ക്കു ന്നത് കണ്ടു. പിന്നില്‍ ആരോ ഓടി വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ഒടിയന്‍ കാണുന്നത് തനിക്ക് നേരെ ഓടി അടുക്കുന്ന മറ്റൊരു പോത്തിനെ ആണ്. ഒടിയന്‍ ഒന്ന് അമ്പരന്നു കൊണ്ട് ,സര്‍വ ശക്തിയും സംഭരിച്ചു ഓടടാ ഓട്ടം. ഒരു പോത്തിന് പിന്നാലെ മറ്റൊരു പോത്ത് അങ്ങനെ ഓടുന്നു.. പാടം, തോട് എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ ഒക്കെ രണ്ടു പോത്തുകളും ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്ന് എന്ന നിലയില്‍ ഓടി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒടിയന്‍ ആലോചിച്ചു ‘ ഇവനാര് ? എന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്നതെന്തിനു ?’ .ഇനി ഇന്നിനി ഒന്നും വേണ്ട നേരെ വീട്ടിലേക്കു വച്ച് പിടിക്കാം. വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം ‘ ഒടിയന്‍ വീടെത്തി. പിന്നാലെ നമ്മുടെ കള്ളുകുടിയനും ക്ഷീണിച്ചു വലഞ്ഞ് ആടി ആടി ഒരു പരുവത്തില്‍ എത്തി. പതിവിലും നേരത്തെ ഇന്ന് ഭര്‍ത്താവ് വേഷം മാറാന്‍ വന്നതറിഞ്ഞ് ചൂട് വെള്ളം എടുത്തു പുരക്കു പുറത്തിറങ്ങിയ ഭാര്യ കണ്ടത് വീടിനു വലയം വച്ച് ഓടുന്ന രണ്ടു പോത്തുകളെ ആണ്. സംശയിച്ചു നില്‍ക്കാതെ ഉടനെ തന്നെ രണ്ടിന്‍റെ പുറത്തേക്കും ചൂട് വെള്ളം ഒഴിച്ചു . രൂപം വീണ്ടു കിട്ടിയ കള്ളുകുടിയന്‍ താന്‍ ഇതേതു സ്ഥലത്താണ് എന്ന് പോലും നോക്കാതെ ജീവന്‍ തിരിച്ചു കിട്ടിയ വെപ്രാളത്തില്‍ എങ്ങോട്ടോ ഓടിപോയി എന്ന് പറയപെടുന്നു. കഥകള്‍ ഇങ്ങനെ പലതും കേട്ടെങ്കിലും ഞാന്‍ ഇതിലൊന്നും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്ന മട്ടില്‍ എന്നും പണി നടക്കുന്ന വീട്ടില്‍ വന്നു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ ഉച്ചക്ക് ഞാന്‍ വീടിനു പുറത്തു നില്ക്കു മ്പോള്‍ ഒരു അമ്മൂമ്മ അതിലെ വന്നു എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു. എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല. ഞാന്‍ അവരോടു അങ്ങോട്ട് കുറച്ചു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ , ചെവിയില്‍ കൈ വച്ച് അവര്‍ക്ക് ഒന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല എന്ന് ആഗ്യം കാണിച്ചു. അപ്പോള്‍ തിരിച്ചു ഞാനും ആഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ പുതുതായി താമസിക്കാന്‍ വന്നവര്‍ ആണ് എന്ന്. അവര്‍ എന്തൊക്കെയോ പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു താഴെ വഴിയിലൂടെ നടന്ന് അവിടെ ഉള്ള ഒരു ഓടു മേഞ്ഞ വീട്ടിലേക്കു കയറി പോയി. ഞങ്ങളുടെ വീട് ഒരു കുന്നു പോലെ ഉള്ള സ്ഥലത്തായത് കൊണ്ട് ഈ അമ്മൂമ്മയുടെ വീട് നോക്കിയാല്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കും. അന്ന് വൈകീട്ട് ആറു മണി കഴിഞ്ഞു കാണും. പണിക്കാര്‍ എല്ലാം പോയതിനു ശേഷം ഞാന്‍ ഗേറ്റ് പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി. നാശം പിടിക്കാന്‍ നല്ല മഴയും തുടങ്ങി. ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആയില്ല. ദൂരെ പഴയ അമ്മൂമ്മ ഒരു എരുമയെ കെട്ടഴിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. എന്‍റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവരോടു മഴ കൊള്ളണ്ടാ വയസ്സ് കാലത്ത് (വയസ്സയെന്നാലും നല്ല ആരോഗ്യം ഉണ്ട് അമ്മൂമ്മക്ക്)എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവര്‍ അത് കേള്‍ക്കാതെ നടന്നു പോയി. പിന്നില്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ എരുമയും. ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആകുന്ന ലക്ഷണം കാണുന്നില്ല. ഞാന്‍ ഒരു ഇറക്കം വരെ തള്ളി കൊണ്ട് പോയി. പിന്നെ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആയപ്പോള്‍ ബൈക്കില്‍ മഴ നനഞ്ഞു പുലാമാന്തോളിലെ വീട്ടിലേക്കും പോയി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങക്ക് ശേഷം , കുടിയിരിക്കലിനു രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം മുന്‍പേ തന്നെ പന്തല് പണിക്കാര്‍ വന്നു . കൂടെ പുലാമന്തോള്‍ ഇ കെ കുഞ്ഞേട്ടന്റെ മകന്‍ മണിയേട്ടന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. പന്തല് കെട്ടുന്നതും നോക്കി പുറത്തു നോക്കി നിന്ന ഞാന്‍ , അമ്മൂമ്മ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. അവരോട് ചോദിച്ചു ‘എന്താ ഇപ്പൊ ഈ വഴി ഒന്നും കാണാറില്ല എവിടെയായിരുന്നു ‘ മുറുക്കാന്‍ കറ പിടിച്ച പല്ല് കാണിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ താഴെ വഴിയിലൂടെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു ഇറങ്ങി പോയി . ഇതെല്ലാം കണ്ടു നിന്നിരുന്ന മണിയേട്ടന്‍ എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മെല്ലെ എന്നോട് ചോദിച്ചു . ‘അവര്‍ ആരാണ് എന്ന് അറിയുമോ നിനക്ക് ?, അവരോടു അധികം അടുപ്പവും വേണ്ട പ്രശ്‌നത്തിനും പോകണ്ട ‘ ‘അതെന്താ മണിയേട്ടന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ‘ ‘അവരാണ് പണ്ടത്തെ ഒടിയന്‍ കേസിലെ ആളുടെ ഭാര്യ. പണ്ട് ഒരുപാട് പേരെ ഒടിയന്‍ വേഷം കെട്ടി വന്നു കൊന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കല്‍ ഇവരുടെ ഭര്‍ത്താവാണ് ഒടിയന്‍ എന്ന് മനസിലാക്കി നാട്ടുകാര്‍ ഇവരുടെ വീടുകള്‍ കേറി ആണുങ്ങളെ എല്ലാം തല്ലി പതം വരുത്തി വിട്ടതാണ്. നാട്ടുകാര്‍ ഇവരെ അന്ന് ഒതുക്കിയതാണ്. ഒരുപാട് മന്ത്ര പരിപാടികള്‍ ഒക്കെ അറിയുന്ന ആളാണ്. ,. പണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കടക്കു നേരെയും ഇവര്‍ പ്രശനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് . രാത്രിയില് . ‘മണിയേട്ടന്‍ പഴയ ഓര്‍മ്മകള്‍ ചികഞ്ഞെടുത്തു കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു. എന്‍റെ ചെവിയുടെ ഇരു ഭാഗത്തിലൂടെ രണ്ടു പക്ഷികള്‍ പറന്നു പോയി. ഞാന്‍ അതിശയം കാണിക്കാതെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ‘അതൊക്കെ പണ്ടത്തെ ഓരോ കഥയല്ലേ? ഇപ്പൊ ആരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ…’ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല, എന്‍റെ തൊണ്ടക്കുള്ളില്‍ എന്തോ കാറ്റ് കുടുങ്ങി സംസാരം നിര്‍ത്തി. മണിയേട്ടന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ‘ ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല . ഇവരുടെ മക്കള്‍ ഒക്കെ ഇപ്പൊ വല്ല്യ സഖാക്കന്മാരാ ഇവിടെ, അങ്ങനെയുള്ള സ്ഥിതിക്ക് നാടിനു നിരക്കാത്തതൊന്നും അവര്‍ ചെയ്യുമായിരിക്കില്ല. എന്നാലും നമ്മളായിട്ട് വെറുതെ അവരെ വെല്ലു വിളിക്കാനൊന്നും പോകണ്ട. പഴയ മന്ത്രങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും ആ മരുന്നും ഒക്കെ ചിലപ്പോള്‍ ഇവരുടെ ആരുടെയെങ്കിലും കയില്‍ ഉണ്ടെങ്കിലോ ? ‘ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു മണിയേട്ടന്‍ ഒരു പോക്ക് അങ്ങ് പോയി. ഞാനോ? ഒടിയന്റെ കഥയും വേണ്ട കവിതയും വേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തിലും എത്തി.. അച്ഛനും അമ്മയും വീട് കുടിയിരിക്കല്‍ ഈ വീട്ടുകാരോടും പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ , അവരെല്ലാം കുടിയിരിക്കലിനു വന്നിരുന്നു. അമ്മൂമ്മ മാത്രം വന്നില്ലാ എന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചതെ ഉള്ളൂ, തിരക്കിനിടയില്‍ എന്നെ അമ്മൂമ്മ വന്നു കൈ കൊണ്ട് തൊട്ടു വിളിച്ചു. ഞാന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ സ്വീകരിച്ചു എന്നിട്ട് വീട്ടില്‍ അന്ന് വന്നിരിക്കുന്ന തള്ളകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു ഗ്ലാസ് പായസവും കൊടുത്തു ഇരുത്തി. പിന്നെ ഞാന്‍ മുങ്ങി. രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു . പുതിയ വീട്ടില്‍. പരമ സുഖം. നല്ല കാലാവസ്ഥ. സന്ധ്യക്ക് ഞാന്‍ എന്നും ബൈക്ക് എടുത്ത് പുലാമന്തോള്‍ ധന്വന്തരി അമ്പലത്തില്‍ പോയി തൊഴുതു മടങ്ങും വഴി മനക്കിലെ പടിപ്പുരയുടെ ഭാഗത്ത് കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ ലാത്തിയടിച്ചു ഒരുപാട് നേരം ഇരിക്കുക പതിവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പതിവ് ലാത്തിയടി കഴിഞ്ഞപ്പോളെക്കും പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് തിരിക്കാന്‍. , . കഷ്ടി അഞ്ചു കിലോ മീറ്റര്‍ ദൂരം മാത്രമേ പഴയ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുതിയ വീട്ടിലെക്കുള്ളൂ. ഞാന്‍ ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു. നല്ല തണുപ്പ്. ചെറിയ മഴ ചാറ്റല്‍ കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ബൈക്കില്‍ നിലാവത്ത് പോകാന്‍ നല്ല രസം. ചന്തപ്പടി കരിങ്ങനാട് എത്തി, ബൈക്ക് വലത്തോട്ട് വെട്ടിച്ചു കയറ്റി. അതിലൂടെയും ഞങ്ങളുടെ പുതിയ വീട്ടിലേക്കു പോകാം. റോഡില്‍ ഒരു വെട്ടം പോലുമില്ലെങ്കിലും ഹെഡ് ലൈറ്റിനു നല്ല വെളിച്ചം. റോഡിനു രണ്ടു ഭാഗം പാടവും ഒരു ആള്‍ താമസവും ഇല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് , മഴ ചാറ്റല് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ബൈക്കില്‍ ഇറക്കം ഇറങ്ങി വരുന്ന സമയത്ത് ഹെഡ് ലൈറ്റ് മങ്ങി കത്താന്‍ തുടങ്ങി. ഹോണ്‍ ചെക്ക് ചെയ്തപ്പോള്‍ അതും കുറവ്.. വണ്ടി ചെറിയ ഒരു പുള്ളിങ്ങോടെ പെട്ടെന്ന് നിന്നു. പാടത്തിന്റെ അരികില്‍ ബൈക്ക് നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ ഇറങ്ങി. ബൈക്ക് നിന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് കുറച്ചു നേരം ഞാന്‍ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. സ്ഥലവും സമയവും പന്തിയല്ല എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നിലാവിനും മഴക്കും ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ഭംഗി ഇപ്പോള്‍ ഇല്ലാ എന്ന് തോന്നുന്നു. ആളും അനക്കവുമില്ലാത്ത ആ സ്ഥലത്ത് കൂടി ബൈക്ക് കുറച്ചു നേരം തള്ളി, പിന്നെ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആയപ്പോള്‍ ആശ്വാസമായി . നായ്ക്കളുടെ ഓരിയിടല്‍ കേള്‍ക്കുന്നു. എല്ലാം എന്റെ തോന്നലുകള്‍ ആയിരിക്കാം. വീടിനടുത്ത് ബൈക്ക് എത്താറായി. വീട് കാണാവുന്ന ദൂരത്തില്‍ ആണെങ്കിലും ബൈക്ക് മഴ നനഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു ഇടവഴിയിലൂടെ വേണം കുന്നിന്‍റെ മുകളില്‍ എത്താന്‍.,. ഇടവഴിയുടെ ഒരു വളവില്‍ ബൈക്ക് ലൈറ്റില്‍ പൊന്തയില്‍ ചെടികളുടെ ഇളക്കം കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടി. അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് അമ്മൂമ്മയുടെ എരുമ മഴ നനഞ്ഞു കൊണ്ട് പുല്ലു തിന്നുന്നു. ബൈക്കിന്‍റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അതിന്റെ കറുപ്പ് നിറം തിളങ്ങുന്നു. പെട്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി എങ്കിലും , പിന്നെ ഞാന്‍ വീടിനു മുന്നിലെത്തി . എരുമ തൊഴുത്തില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നതാണോ? അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ പുറത്തെ ബള്‍ബ് മാത്രം കത്തുന്നു. എരുമയുടെ കഴുത്തിലെ കയറു പിടിച്ചു വലിച്ചു , എന്നിട്ട് അവരുടെ പറമ്പിലേക്ക് ഉന്തി തള്ളി അയച്ചു. അപ്പോളേക്കും വീട്ടില്‍ നിന്നും എനിക്ക് ഫോണ്‍ വന്നു വേഗം വരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട്. ഞാന്‍ അപ്പോളേക്കും വീടിനു മുന്നില്‍ എത്തിയിരുന്നു. രാത്രി ഭക്ഷണം വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കിടക്കാന്‍ കിടന്നപ്പോള്‍ മണിയേട്ടന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി ഓര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ശേ , വെറുതെ ആ എരുമയെ ഒന്നും തോടണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ചായ കുടിച്ചു ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ താഴെ വീട്ടിലെ അമ്മൂമ്മയുടെ പേരക്കുട്ടി സ്‌കൂളില്‍ പോകുന്നത് കണ്ടു. ഞാന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു ‘എന്താ രാത്രി എരുമയെ കെട്ടാന്‍ മറന്നോ? ഇന്നലെ രാത്രി ഞാനാ അതിനെ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് ഉന്തി ആക്കിയത് ‘ അപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു ‘അതിനു ഞങ്ങള്ള്!ക്ക് അങ്ങനെ ഒരു എരുമേം പശും ഇല്ലല്ലോ , ആട് മാത്രമേ ഉള്ളൂ. പണ്ട് പശു ഉണ്ടായിരുന്നു ‘ അവന്‍ സ്‌കൂളിലേക്ക് പോകാനുള്ള തിടുക്കത്തില്‍ നടന്നകന്നു. അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടതാണല്ലോ അമ്മൂമ്മ പലപ്പോഴും ആ എരുമയെ പിടിച്ചു നടക്കുന്നത്. അത് ആരുടെ ആയിരിക്കും? ഞാന്‍ ആകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എന്‍റെ അവധി കാലം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒടിയന്‍ ചിന്തകള്‍ക്ക് തല്ക്കാല വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് അടുത്ത രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ പ്രവാസിയുടെ ഊരി വച്ച പഴയ കുപ്പായം ഇട്ടു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ (കോഴിക്കോട് ) എത്തി. രാത്രി ആയിരുന്നു യാത്ര, വിമാനം പൊങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് . ഞാന്‍ ഒടിയനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് കൂടി സങ്കല്‍പ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എന്‍റെ ഭാവനയില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒടിയനെ അന്ന് കണ്ടു. എന്‍റെ പിന്നാലെ എന്നെ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒടിയന്‍ ഒരു പോത്തിന്‍റെ വേഷം ധരിച്ചു അതാ റണ്‍വേ കടന്നു എന്നെ നോക്കി ഓടി ഓടി വരുന്നു. വിമാനത്തിന്‍റെ ജനാലക്കരികില്‍ ഇരിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട മാത്രയില്‍ പോത്തിന് ദ്വേഷ്യം കൂടി. പക്ഷെ വിമാനത്തിന്‍റെ സ്പീഡ് പോത്തിനുണ്ടാകുമോ? ആ ധാരണയും തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് പോത്ത് എന്‍റെ ജനാലക്കു താഴെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. പൊടുന്നനെ വിമാനം പൊങ്ങി പറന്നു. മേലോട്ട് പൊങ്ങി പറന്ന വിമാനം നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന പോത്തിനെ ഞാന്‍ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പോട് കൂടെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കി. പിന്നെ ആ പോത്ത് ഭൂമിയിലെ ഒരു കറുത്ത പൊട്ടായി ചെറുതായി പോകുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാന്‍ ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി. രാത്രി തന്നെ ഷാര്‍ജാ എയര്‍ പോര്‍ട്ട് എത്തും. . അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് അല ഐന്‍ പോകണം . നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും പ്രവാസിയാകാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ജനാലയിലൂടെ വിമാന ചിറകില്‍ മിന്നുന്ന ലൈറ്റ് നൊക്കീ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ , ഒരു കറുത്ത രൂപത്തെ കണ്ട പോലെ തോന്നി. വിമാന ചിറകുകളുടെ ഒപ്പം തന്നെ പറക്കുന്ന ഒരു പോത്ത്. ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു പോയി. വലിയ ചിറകുകളുമായി പറക്കുന്ന പോത്ത് എന്നെ തേടി തന്നെ ആണെന്ന് ഉറപ്പ്. എയര്‍ പോര്‍ട്ട് എത്തും വരെ ഞാന്‍ ശ്വാസം പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഷാര്‍ജയില്‍ ഇറങ്ങിയ നേരം ഞാന്‍ പോത്തിനെയും ആടിനെയും ഒന്നും കണ്ടില്ല. വേഗം അല ഐന്‍ എത്തി. എല്ലാം ഞാന്‍ മറന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഒരു കഥ പോലെ. രണ്ടാഴ്ച്ചകള്‍ക്ക് ശേഷം , ഒരു ഒഴിവു ദിവസം ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരുമായി യാദൃശ്ചികമായി അല ഐനിലെ പശു ഫാമിലേക്ക് പോയി. , അവിടെ പശുക്കള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു എരുമയെ കണ്ടതും എനിക്ക് സംശയം ആയി. പറന്നു വന്ന ആ പോത്താണോ എരുമയായി ഇവിടെ … ഒക്കെ എന്‍റെ തോന്നലുകള്‍.. തന്നെ. അതിനു ശേഷം , രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ എനിക്ക് അബു ധബിയിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം ആയി. ഇവിടെ അബുധാബിയില്‍, അല ഐനെ പോലെ അല്ല. കെട്ടിടങ്ങളുടെ തിക്കുംതിരക്കും. ആളുകള്‍ ആരോടും അധികമൊന്നും സംസാരിക്കുന്നത് കാണാന്‍ പോലുമില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ മുഖ ഭാവം. എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആരോടും സംസാരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന കുറെ ആളുകള്‍ , അവര്‍ക്കൊപ്പം പുതിയ ജോലിയില്‍ , പുതിയ സ്ഥലത്ത് എങ്ങനെ പിടിച്ചു നില്ക്കും എന്ന ചിന്ത എന്നെ അലട്ടി കൊണ്ടേയിരുന്നു. ആദ്യം ആദ്യമൊക്കെ ആഴ്ചാവസാനങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാന്‍ വേണ്ടി അല ഐനിലേക്ക് പോകുക പതിവായിരുന്നു. ഓരോ യാത്രകളിലും ഓരോ അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആണ്‌ഫേസ് ബുക്കില്‍ അതെല്ലാം സുഹൃത്തുക്കളുമായി പങ്കു വയ്ക്കുന്ന ശീലം തുടങ്ങിയത്. ഡെയിലി തോട്‌സ് എന്നും സിനിമ ക്ലബ് എന്ന പേരിലും രണ്ടു ഗ്രൂപ്പുകള്‍ ഉണ്ട്. സമയം കിട്ടുമ്പോളൊക്കെ അതിലൂടെ ഞാന്‍ എന്‍റെ ആശയങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും പങ്കു വച്ച് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ ഒടിയന്റെ കഥ ഫേസ് ബൂകിലൂടെ ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരിലെക്കെത്തിച്ചു കുറച്ചു ഭാഗങ്ങള്‍ എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ ചില കൂട്ടുക്കാര്‍ ബാക്കി കൂടെ എഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ എഴുത്തിന്‍റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന് ചുറ്റും ഒരുപാട് പൂച്ചകളെ കാണാറുണ്ട്… താമസ സ്ഥലത്തിന് അടുത്തുള്ള ഭക്ഷണ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ ഇടുന്ന വലിയ ബാസ്‌കെട്ടില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ വരുന്ന പൂച്ചകള്‍ ആണ് അവരെല്ലാം. എല്ലാം തടിച്ചുരുണ്ട് ഓടാന്‍ പോലും വയ്യാതെ ഇരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നും. ചില രാത്രികളില്‍ എല്ലാം ഏതൊക്കെയോ പൂച്ചകള്‍ വിചിത്രമായി കരയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് , ഉച്ച സമയത്ത് ബാക്കി ഭക്ഷണം കളയാന്‍ വേണ്ടി റോഡ് സൈഡിലെ വേസ്റ്റ് ബാസ്‌കട്ടിനു അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു പൂച്ച മാത്രം തിളങ്ങുന്ന പച്ച കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ആരെയോ തിരയുന്ന പോലെ തോന്നി. അതിനു കൂരിരുട്ടിന്‍റെ കറുപ്പ് നിറം ആയിരുന്നു. ഒടിയന്റെ പുതിയ വേഷം. എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന അതിന്‍റെ പച്ച കണ്ണുകളിലേക്കു ഞാനും തിരിച്ചു ഒരുപാട് നേരം നോക്കി നിന്നു. ആ കണ്ണുകളില്‍ ശക്തമായ ഒരു തിരച്ചില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തിനു വേണ്ടി ആയിരിക്കും അത് , ആരെയാണ് ശരിക്കും തിരയുന്നുണ്ടാകുക ? എന്നെ തന്നെയാണോ ? എന്‍റെ സംശയങ്ങള്‍ കൂടി കൂടി വരുന്നു. ഒടിയന്‍ കഥകള്‍ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല. അറബി നാട്ടിലെ ഒടിയന്‍ കഥകളുമായി ആരെങ്കിലും ഇനിയും വരും. നിങ്ങളും സൂക്ഷിച്ചോ , ഇരുട്ടിന്‍റെ മറവില്‍ നിങ്ങളോടെന്തോ പറയാന്‍ ഒടിയന്‍ നിങ്ങളെ തേടിയും നടക്കുന്നു ഇവിടെ എല്ലാം. ഇവിടെ അല്ല. ദാ..നിങ്ങളുടെ തൊട്ടു പുറകില്‍… തന്നെ – കടപ്പാട് പ്രവീണ്‍ ശേഖര്‍

Leave a Reply

%d bloggers like this: